با سلام خدمت همه موسیقی دوستان امروز میخوام حقیقتی رو در مورد موسیقی بگم که شاید خیلی از موزیسین ها موقع خواندن این مطلب ناراحت بشن ولی ناراحتی این عزیزان نشانه اطلاعات کم در مورد موسیقی و نگرش تعصبی آنها نسبت به سبک مورد علاقه شان می باشد. بدون شک همیشه صحبتهایی در مورد تفاوت سبکهای موسیقی شنیده اید که استادان موسیقی همیشه بعضی از سبکها را برتر از دیگر سبکهای موسیقی می دانند. بنده نیز به شخص سالها پیش وقتی می خواستم وارد دنیای موسیقی شوم به تشویق بسیاری از این استادان که موسیقی کلاسیک اروپا را برترین موسیقی جهان پیش نهاد می کردند انتخاب کردم. چند سالی بود که در این راه فعالیت داشتم و فکر میکردم قوانینی که بر این سبک حاکم است نمی تواند در سبکهای دیگر مانند:راک،پاپ و..........باشد. از روی کنجکاوی قدم به سوی موسیقی راک،بلوز و جاز گذاشتم و پس از یاد گیری این سبکها به طور کاملا" حرفه ای نزد یک استاد بزرگ اروپایی به این نتیجه رسیدم که هیچ سبکی به سبک دیگر برتری ندارد و این تشویق ها و تبلیغ ها گزافه ای بیش نیستند موسیقی قوی و ضعیف هیچ ارتباطی به سبک ندارد حتی یک آهنگ کلاسیک میتواند بسیار ضعیف و بی ارزش باشد و در عین حال یک آهنگ مثلا" (پاپ) می تواند با ارزش و کاملا" هنری باشد و این مساله دیگر به سازندهء آن اثر ارتباط دارد که این سازنده در کار خود با سواد و پر معلومات است یا نه. در هر سبکی که سازنده قوی و با سلیقه کار کند اثری ارزنده به شنوندگان اراه خواهد داد. استادان متعصب موسیقی کلاسیک اروپا را موسیقی هنری نام گزاری کردند و دیگر موسیقی ها را موسیقی تجاری و مردم پسند.آیا در زمانی که بجز موسیقی کلاسیک در اروپا موسیقی دیگری وجود نداشت مردم هیچ موسیقی گوش نمی دادند چون موسیقی فقط هنری بود؟ موسیقی در آن زمان به آن صورت بود و امروزه به صورتی دیگر،ربطی به هنری بودن یا مردم پسند بودن ندارد.چطور شد جهان در هر علم و صنعتی پشرفت کرد و فقط در موسیقی پس رفت؟؟؟؟؟؟؟؟............. خواهش میکنم بیایید این حرفهای تکراری و بی ارزش را کنار بگذاریم.در کشور ما بیشتر از هر کشور دیگری به این موضوع پرداخته شده و یکی از عقب مانده ترین کشورها در هنر موسیقی ما هستیم. بیایید از حقیقت فرار نکنیم تا غنی تر شویم.