«واروژان» در آمریکا مشغول به تحصیل در رشتهی ارکستراسیون(تنظیم آهنگ) شد و در سال ۴۳ به ایران بازگشت. بورسیهی رادیو و تلویزیون، تعهد خدمت در یکی از شهرهای جنوبی را برایش ارمغان داشت. بعد از گذراندن تعهدش، به تهران بازگشت. در سالهای ابتدایی دههی پنجاه، ذائقهی موسیقی روز ایران کمکم به سمت موسیقی پاپ تمایل پیدا کرد و «واروژان» فردی بیرقیب در این نوع موسیقی گردید. وی چه با ساخت ملودی و چه تنظیم آثار دیگران، صاحب شناسنامهای پربار در این حیطه شد.
در سال ۱۳۴۷ برای اولین بار برای فیلم «جهنم سفید» به کارگردانی ساموئل خاچیکیان موسیقی نوشت. علاقهاش به حیطه موسیقی فیلم باعث شد که این کار را به صورت حرفهای ادامه دهد. در ادامه این تجربیات در فیلم حسن کچل ساختهی علی حاتمی (۱۳۵۰) که به عنوان اولین فیلم موزیکال سینمای ایران شناخته شده، همراه با بابک افشار، پرویز اتابکی و اسفندیار منفردزاده، موسیقی متن این اثر را خلق کرد. در این فیلم عهدیه، کوروس سرهنگزاده، مهتاب، سوسن و افشین آواز خواندند.
«واروژان» برای اولین بار روی ترانهی «بدرود» ایرج جنتی عطایی و صدای ویگن، ملودی ساخت و آن را تنظیم کرد.
او کار خود را با انجام تنظیم آهنگهایی برای راديو آغاز کردو سپس برای ساخت آهنگ برای یکی از برنامه های تلويزيون «زنگولهها» (کشف صداهای تازه در تلويزیون) انتخاب شد. اين آغاز کار واروژان در ترانه بود. يکی از اولين آثار او ترانه قصه دو ماهی از ترانههای شهیار قنبری با صدای گوگوش بود که اولين ترانه موسیقی نوين ايران لقب گرفت. اين همکاری ادامه پيدا کرد و روز به روز بر تعداد ترانهسرايان و آواز خوانانی که می خواستند با او همکاری کنند بیشتر می شد.
کارنامه هنری
فعالیتهای درخشان او با گوگوش و شهیار قنبری معجزه آفرید. این همکاری منجر به ساخت ترا نهی «حرف» گردید . ترانهای که عنوان بهترین آهنگساز سال را در سال ۱۳۵۴ برای او به ارمغان آورد. در همان سال نیز جایزهی پنجمین جشنواره ی سپاس را برای ساخت موسیقی فیلم کندو به گارگردانی (فریدون گله) از آن خود کرد.
در جشنواره ی موسیقی آتن در یونان برای ترانه دهکده ی کوچک من مدال و تقدیر نامه ای کسب کرد. این ترانه را شهیار قنبری سروده بود و ضیااجرا کرده بود. همچنین جایزهی بهترین آهنگساز پنجمین دورهی جشنوارهی سپاس را برای آهنگ سازی فیلم صبح روز چهارم (کامران شیردل) از آن خود کرد. اما در مراسم حضور پیدا نکرد چرا که از مصاحبه و عکس انداختن بیزار بود.
واروژان با تعدادی از آوازخوانان جوان دوران پيش از انقلاب کار کرد و شايد برای بعضی از آنان بهترين آثار دوران کاريشان را خلق کرد. او به خوبی جنس، توان ونوع صدای تمام کسانی که با آنان کار میکرد را میشناخت و بهترين و زيباترين و لطيفترين آهنگ و تنظيمی را که ممکن بود برای آنها در نظر می گرفت. او همچنین سالها رهبر گروه کر ارامنه تهران بود.
درگذشت
واروژان در شهريورماه سال ۱۳۵۶ ، در حال ضبط موسیقی فیلم «بر فراز آسمانها»، سکته کرد و روز ۲۵ شهريور ماه ۱۳۵۶ بعد از ده روز بستری بودن در بيمارستان جم تهران در سن ۴۲ سالگی درگذشت و یک روز بعد در گورستان ارامنه خاوران به خاک سپرده شد و موسیقی ايران يکی از آهنگسازان توانای خود را از دست داد.
فیلمهای سینمایی
۱۳۵۷ - بر فراز آسمان ها
۱۳۵۷ - کوسه جنوب
۱۳۵۶ - سلام تهران
۱۳۵۶ - در امتداد شب
۱۳۵۵ - نازنین
۱۳۵۵ - علف های هرز
۱۳۵۵ - شام آخر
۱۳۵۵ - حرفه ای
۱۳۵۵ - بت ()
۱۳۵۵ - ماه عسل
۱۳۵۴ - همسفر
۱۳۵۴ - کندو
۱۳۵۴ - ذبیح
۱۳۵۴ - شب غریبان
۱۳۵۴ - هیچی بابا نمیشه
۱۳۵۳ - ممل آمریکایی
۱۳۵۲ - خروس
۱۳۵۲ - شهر قصه
۱۳۵۲ - تنها و گل ها
۱۳۵۱ - قدیر
۱۳۵۱ - فدایی
۱۳۵۱ - صبح روز چهارم
۱۳۵۱ - سرگروهبان
۱۳۵۱ - دشنه
۱۳۵۰ - رشید
مجموعه تلویزیونی
۱۳۵۴ - سلطان صاحبقران
مشهورترین ترانهها
بوی خوب گندم (داریوش)
هفته خاکستری (فرهاد)
حرف (گوگوش)
شام آخر (ستار)
پل (گوگوش)
برادر جان (داریوش)
کندو (ابی)
باور کن (گوگوش)
فصل تازه (گوگوش)
شب زده (ابی)
گهواره (گوگوش)
همسفر (گوگوش) 
نظرات شما عزیزان در مورد این موسیقدان بزرگ ایرانی برای بنده با ارزشه
